Aivy

aivy
Naam: Aivy
Ras/kleur: IJslander x Fries/ Zwart bont
Geslacht: Merrie
Benodigde rijniveau: gemiddeld
Bijzonderheden uiterlijk: –
Bijzonderheden: –

In 2010 beviel de IJslandermerrie Jolito van een energiek zwart-bont veulentje. Later dat jaar kreeg dit veulentje de naam Aivy. De vader is een Friese hengst die een aantal jaren bij het Fjordenpaard is geweest. Daarmee is Aivy een kwart IJslander (van de oma van Aivy, dat was een volle IJslander die ook Jolito heette), half Fries en kwart bont (opa van Aivy).

In 2013, in de zomer zou Aivy voor het eerst mee rijden met het ruiterkamp. Uiteraard vond ze het zadel even spannend en was ze niet gewend om vast te staan terwijl al die mensen om haar heen liepen. Maar ze deed het erg goed tijdens de eerste rit en ze leerde snel. Wat Aivy vooral lastig vond in het begin was als een van de andere groepen weg ging en zij nog niet weg mocht. Ze werd er erg onrustig van, wat best begrijpelijk is omdat ze haar hele leven gewend was met de groep paarden mee te lopen en nu kon dat opeens niet. Tegenwoordig is ze gelukkig een stuk rustiger als de andere groepen weggaan en zij nog niet. Het eerste jaar dat ze beleerd was, liep ze graag bij een andere IJslanderkruising, Nora (inmiddels verkocht) die tegelijk met haar beleerd werd. Nu kan ze het met bijna alle paarden op zich wel goed vinden. Ze is geen merrie die onderaan de rangorde staat, maar voor de oudere paarden die hoger in rang staat heeft ze wel ontzag.

Aivy is een vlotte pony met rijden. Ze stapt stevig door en kan in draf en galop ook aardig hard. Vrijwel iedereen vind haar lekker zitten. Springen gaat haar goed af en door het water vind ze niet zo’n probleem, zolang ze maar niet voorop erdoor hoeft.

Aivy kon al een keer verkocht worden, maar omdat ze zo’n geliefde, vlotte, mooie en fijne pony is, wilden Henk en José dat niet.

In de winter van 2017 naar 2018 werd Aivy plots erg ziek. De dierenarts wist niet wat er met haar aan de hand was, maar het was duidelijk dat ze dagelijkse verzorging nodig had omdat ze het anders niet zou overleven. Het was een moeilijke beslissing of we de gok gingen wagen dat ze het zou overleven en dat ze dan ook nog goed genoeg zou zijn om op te rijden of mee te fokken. Een ziek paard kan heel veel geld en tijd kosten en aangezien de dierenarts ook geen flauw idee had of de behandeling zou werken was het een moeilijke keuze: Moet je zo’n ziek diertje uit haar lijden verlossen of het toch proberen met het risico dat ze zich heel beroerd voelt en nooit beter wordt? We besloten de gok te wagen en haar proberen beter te krijgen.
Haar ogen waren zo droog dat ze in het begin 3 keer en later twee keer per dag oogzalf kreeg en ze kon niet goed ontlasten waar ze iedere dag mee geholpen moest worden. Eten ging ook lastig, er was geen gras zo midden in de winter en hooi was erg droog en kreeg ze uiteindelijk wel weg maar met veel moeite en tijd. Biks eten ging helaas ook niet echt en slobber wilde ze niet. Toch bleef ze wel zin hebben in eten gelukkig, dat zorgde ervoor dat we hoop hadden dat ze misschien toch wel zou blijven leven. Ze toen wel ontzettend veel gewicht verloren. De eerste keer dat we haar deken af deden moesten we wel even slikken. Maar ondanks alles bleef Aivy heel alert en levendig, had ze nog behoefte aan gekriebeld worden en zag je haar na een aantal weken toch opknappen. Ontlasten ging weer zelf en haar ogen waren ook weer goed en als er een paard langs de speeltuin kwam ging ze naar het hek toe om te kijken. We hebben in die tijd nooit gehoopt dat ze weer zo goed zou worden dat ze mee zou kunnen rijden met de kampen, omdat ze zo ziek was. We hoopten daarentegen dat we haar in de toekomst misschien als fokmerrie zouden kunnen gebruiken. Niets bleek echter minder waar! Tegen alle verwachtingen in heeft ze in de zomer van 2018 maar liefst 4 weken mee gelopen in groep 3!
Na de zomer kwam ze in een weiland te staan met goed veel gras en na een paar weken herkende je haar niet meer terug! Ze leek weer helemaal de oude Aivy.

Naar verwachting zal Aivy in 2019 weer gewoon alle weken mee lopen met de ruiterkampen.

 

Reacties zijn gesloten.